Acquisitie

Ik had een gedachte.

Je bouwt een product. Een gebruiker vindt het. Hij klikt op aanmelden.

Voordat hij iets ziet, vraag je om zijn e-mail. Dan een wachtwoord.

Zijn naam. Zijn bedrijf. Zijn functie.

De gebruiker kwam kijken of jouw product zijn probleem oplost. Hij weet nog niet of dat zo is. Je laat hem committen voordat hij daarachter kan komen.

Loop een kledingwinkel binnen. Niemand vraagt om je e-mail bij de deur. Je voelt de stof, past het, beslist.

Je voelt voor je koopt. Je proeft voor je bestelt. Zo wordt overal in het leven vertrouwen opgebouwd.

In software draaien we het om. We vragen eerst om identiteit, dan pas laten we het product spreken. En dat noemen we acquisitie.

Hij was nieuwsgierig genoeg om te klikken. Die nieuwsgierigheid is het duurste wat je ooit koopt. Je ruilde het in voor een e-mailadres.

Daarna vertellen we onszelf dat we een lead hebben. Maar een lead van een gebruiker die het product nooit zag, is geen lead. Het is een vreemde met jouw welkomstmail in zijn spam.

Wat moest jouw gebruiker afstaan voordat je hem iets liet voelen?