Toevoegen voelt als vooruitgang. Weghalen niet.

Ik had een gedachte.

Founders shippen features om momentum te laten zien. Aan investeerders. Aan gebruikers. Aan zichzelf. Elk kwartaal een nieuwe release. Een roadmap vol toevoegingen.

Maar dan kijk ik naar die roadmap.

Niks wordt weggehaald. Niks met pensioen gestuurd. Niks dat zegt: “dit bouwden we vorig jaar en het was fout.”

Dat is geen roadmap. Dat is een stapel.

Een feature weghalen is toegeven dat een eerdere versie van jezelf verkeerd besloot. Dat iets wat je ooit in een meeting verdedigde, z’n plek niet langer verdient.

Toevoegen is makkelijk, want het kost nog niks. Weghalen betekent dat je achter de nieuwe versie gaat staan tegen de oude in.

Het is nu erger. Een feature bouwen kost een middag. Een prompt en een deploy.

Toen bouwen duur was, zei de prijs nee voor je. Nu doet niks dat meer. Nee zeggen moet van iemand in de kamer komen, en de meeste teams hebben dat nooit hoeven doen.

ClickUp begon als takenmanager. Nu doet het alles, en alles is middelmatig. De schroevendraaier werd een gereedschapskist waarin elk stuk net niet klopt.

Linear houdt gewoon issues bij. Windy laat gewoon de wind zien.

Ze breidden de set features niet uit. Ze verdiepten de kwaliteit.

Het product dat iets weghaalt en helderder wordt, is bijna altijd beter. Maar “we hebben zes dingen verwijderd” zet je niet op een slide. Dus doet niemand het.

Wat zit er in jouw product dat je vandaag niet meer zou bouwen? En waarom zit het er nog?